Dit spel kent heel veel toepassingen, het laat in een eenvoudige legging het chronologische verloop van een gebeurtenis zien. De kaarten hebben op zichzelf geen specifieke betekenis, elke kaart bouwt voort op de voorgaande kaart, en dit maakt een duiding niet altijd makkelijk. Vaak komt dat ook voort uit de gedachte dat gebeurtenissen in ons leven een logisch verloop behoren te hebben, maar juist het Spel met De Dwaas laat zien hoe tegenstrijdig wij zijn en hoe tegenstrijdig onze handelingen kunnen verlopen.

De Dwaas moet uit het spel gehaald worden en de kaarten geschud. Vervolgens kies je blind twaalf kaarten, en dan stop je De Dwaas hier -zonder de kaarten te bekijken- ergens tussen en schud de uitgekozen kaarten nogmaals. Je begint of met de onderste of met de bovenste kaart en legt de kaarten in een rij van dertien voor je op tafel:

De kaart van De Dwaas is het keerpunt, de kaarten tot aan De Dwaas beantwoorden de gestelde vraag. De Dwaas zelf wordt niet geduid en de kaarten erna laten zien wat er nog achter de vraag verborgen ligt. Ligt De Dwaas aan het begin, dan geven de kaarten alleen een beeld van de achter de vraag schuilgaande thematiek: de gestelde vraag is niet goed of te oppervlakkig gesteld. Is De Dwaas de laatste kaart, dan wordt er alleen antwoord gegeven op de gestelde vraag.

Variant:

Wanneer De Dwaas als eerste kaart verschijnt betekent dit dat je nog helemaal aan het begin van een bepaalde ontwikkeling staat, en als laatste kaart maakt De Dwaas duidelijk dat dit thema in feite al is afgesloten.